From a very young age I liked to dream ... sometimes slept and awake in many others. Why not? People say that dreaming is easy. I do not think so! Dreaming requires discipline and devotion. Letting go and coming back again and again demands a certain amount of disorder and madness. But dreaming is one of the best things that life offers us.
martes, 21 de febrero de 2017
Roger Subirana composes the soundtrack of the short film / Roger Subirana se une a "Mi amigo Naim" componiendo la banda sonora del cortometraje
(ENGLISH)
Some people think that chance does not exist. I am not going to enter into this discussion, but , of course I have my own theory. In this life we born alone and we die alone, but along the way we concur with hundreds and sometimes thousands of people with whom we share joy, sadness and small magical moments.
With some we connect and with others we disconnect. But making a deep reflection, at least in my case, I have realized that with those with whom I end up sharing bits of life, they are beings with an essence similar to the matter with which I was created.
Roger Subirana is one of those people. A call, an exchange of opinions, a sincere conversation was enough. The rest was shot. An encounter in his study and was already part of our dream.
Now I will speak a little of it to those who do not yet have the pleasure to know him.
Roger Subirana is a self-taught Catalan composer and musical producer who, with just over 11 years of age, began to compose his own creations.
In addition to his personal production, he has composed a variety of musical styles, compositions for Cinema, TV, theater, dance shows and a multitude of audiovisual projects. Among his film productions, the soundtrack for the official film of the history of the F.C.Barcelona "Barça Dreams" (2015) directed by Jordi Llompart and distributed by Filmax International. In the world of short films, the music for the short film "Clones", competitor in the official section of the Fantastic Film Festival of Sitges (2015) and winner of the best international short in Los Angeles IFS Film Fest (2016) stands out. Directed by Rafael Bolliger with actor Rutger Hauer ("Blade Runner" by Ridley Scott in 1982). In the documentaries section, she emphasizes her musical contribution in "Antes que se tire la Sal" (2015) directed by Natalia Armienta winner in "Los Angeles Cinefest" in the category of Best Documentary.
His compositional work also covers the field of advertising. He has licensed and performed music for major international brands such as Shiseido, Swatch, Renault, Inverse or Ducati. And on Jamendo, the world's largest online Creative Commons, its music has surpassed 6.5 million listeners and more than 900,000 downloads.(ESPAÑOL)
(ESPAÑOL)
Hay quien piensa que las casualidades no existen. Yo no voy a entrar en esta discusión, pero si que tengo mi propia teoría. En esta vida nacemos solos y morimos solos, pero en el camino coincidimos con cientos y a veces miles de personas con las que compartimos alegría, tristeza y pequeños momentos mágicos.
Con unos conectamos y con otros desconectamos. Pero haciendo una reflexión profunda, al menos en mi caso, me he dado cuenta que con aquellos con los que acabo compartiendo trocitos de vida, son seres con una esencia semejante a la materia con la que yo fui creado.
Roger Subirana es una de esas personas. Una llamada, un intercambio de opiniones, una conversación sincera fue suficiente. El resto fue rodado. Un encuentro en su estudio y ya formaba parte de nuestro sueño.
Ahora voy a hablar un poquito de él a aquellos que todavía no tenéis el placer de conocerlo.
Roger Subirana es un compositor y productor musical catalán de formación autodidacta que con poco más de 11 años ya empezó a componer sus propias creaciones.
Además de su producción personal, ha compuesto variedad de estilos musicales, composiciones para Cine, TV, teatro, espectáculos de danza y multitud de proyectos audiovisuales. De entre sus producciones cinematográficas, destaca la banda sonora para la película oficial de la historia del F.C.Barcelona "Barça Dreams" (2015) dirigida por Jordi Llompart y distribuida por Filmax International. Dentro del mundo de los cortometrajes, sobresale la música para el corto "Clones", competidor en la sección oficial del Festival de Cine Fantástico de Sitges (2015) y ganador al mejor corto internacional en Los Ángeles IFS Film Fest (2016). Dirigido por Rafael Bolliger con el actor Rutger Hauer ("Blade Runner" de Ridley Scott en 1982). En la sección de documentales destaca su aportación musical en "Antes que se tire la Sal" (2015) dirigido por Natalia Armienta ganador en el "Los Angeles Cinefest" en la categoría de Mejor Documental.
Su labor compositiva también abarca el campo de la publicidad. Ha licenciado y realizado la música para grandes marcas internacionales como Shiseido, Swatch, Renault, Inverse o Ducati. Y en Jamendo, la plataforma on-line de música Creative Commons más grande del mundo, su música ha sobrepasado los 6.5 millones de escuchas y más de 900.000 descargas.
(CATALÀ)
Roger Subirana s'uneix a "Naim, el meu amic“ component la banda sonora del curtmetratge
Hi ha qui pensa que les casualitats no existeixen. Jo no entraré en aquesta discussió, però si que tinc la meva pròpia teoria. A la vida naixem sols i morim sols, però en el camí coincidim amb centenars i de vegades milers de persones amb les quals compartim alegria, tristor i petits moments màgics.
Amb uns connectem i amb d’altres desconnectem. Però fent una reflexió profunda, almenys en el meu cas, m'he adonat que amb aquells amb els quals acabo compartint trossets de vida, són éssers amb una essència semblant a la matèria amb la qual jo vaig ser creat.
Roger Subirana és una d'aquestes persones. Una trucada, un intercanvi d'opinions, una conversa sincera va ser suficient. La resta va sorgir de manera natural. Una trobada al seu estudi i ja formava part del nostre somni.
Ara vaig a parlar una miqueta d'ell a aquells que encara no el coneixeu.
Roger Subirana és un compositor i productor musical català de formació autodidacta que amb poc més d'11 anys ja va començar a compondre les seves pròpies creacions.
A més de la seva producció personal, ha composat varietat d'estils musicals, composicions per a Cinema, TV, teatre, espectacles de dansa i multitud de projectes audiovisuals. D'entre les seves produccions cinematogràfiques, destaca la banda sonora per a la pel·lícula oficial de la història del F.C.Barcelona "Barça Dreams" (2015) dirigida per Jordi Llompart i distribuïda per Filmax International. Dins del món dels curtmetratges, sobresurt la música per al curt "Clons", competidor en la secció oficial del Festival de Cinema Fantàstic de Sitges (2015) i guanyador al millor curt internacional a Los Angeles IFS Film Fest (2016). Dirigit per Rafael Bolliger amb l'actor Rutger Hauer ("Blade Runner" de Ridley Scott en 1982). En la secció de documentals destaca la seva aportació musical en "Abans que es tiri la Sal" (2015) dirigit per Natalia Armienta guanyador en el "Los Angeles Cinefest" en la categoria de Millor Documental.
La seva labor compositiva també abasta el camp de la publicitat. Ha llicenciat i realitzat la música per a grans marques internacionals com Shiseido, Swatch, Renault, Inverse o Ducati. I en Jamendo, la plataforma on-line de música Creative Commons més gran del món, la seva música ha sobrepassat els 6.5 milions d'escoltes i més de 900.000 descàrregues.
@MiAmigoNaim
Etiquetas:
cannes,
carakter,
cine,
compositor,
cortometraje,
film,
film festival,
filmoteca,
inmigración,
josé luis lópez,
justicia social,
music,
my friend naim,
Roger subirana,
short film,
solidaridad,
sountrack,
spain
Ubicación:
San Baudilio de Llobregat, Barcelona, España
domingo, 12 de febrero de 2017
A couple of eggs and a tangerine were not going to ruin the shooting day / Un par de huevos y una mandarina no iban a arruinarnos el rodaje
(ENGLISH)
Shooting outdoors is not easy. To the typical unforeseen of any shoot are added the whims of meteorology: rain, wind, .... Unexpected noises and, in our case, rain of eggs and some mandarin!
Yes, yes! You have heard well. No one from the shooting crew and actors believed what was happening there that afternoon. Someone had decided to use us as a target... ha, ha, ha. An eventuality worthy of a monologue of the "Comedy Club".
Shooting outdoors is exciting as long as the egg sniper is as bad as incapable, and does not end up hitting you in the head.
On Sunday, January 22, we had to suspend our shooting day because of the rain and the cold wave.
It was 6.30 pm on Monday, 30 January. During the assembly of the lighting equipment we heard the whistle of an artifact that crossed over our heads to end crashing to the ground. An egg!
We looked up and there were no seagulls flying over the alley of the Carrer del Cinema de Sant Boi that afternoon.
My first thought was: "The neighbors are supporting us in everything.The Moroccan families have lent us their ropes to lay out the decor clothes. The neighbors are excited about the premiere date.We have been allowed to take water from their houses, .. . So what's going on?"
After 5 minutes a new ovoid artifact violently reached the technical filming script. It was serious! It was time to use preventive countermeasures to ensure the safety of filming.
Instantly, we arranged a strategically placed Roland plain-man, performing the watch function, while installing a spy camera to locate the sniper and neutralize it.
It was a matter of ten minutes. The mouse had fallen into the trap. In his third attempt he was located, rebuked and of course annulled. Feeling discovered acted accordingly, lowered the blinds and hid as cowards do.
We have already forgiven him. We imagine that his attitude was due to a mixture of ingredients between which surely it were the ignorance and the bitchiness. One bad day anyone can have and that one was not exactly lucky for him.
The shooting session was delayed in 45 minutes, but we completed our session as we planned it in the planning.
When the day of the premiere of the film, dedicated to the neighbors, arrives, it will be invited like all the others and I hope that it then clarifies to us confidentially what was the reason that dragged to him to act in that way.
Our film speaks of union, friendship and solidarity and is being developed in honor of these three premises. He as a neighbor of the neighborhood is also part of this project. Surely everything has a reason and we will like to listen him.
(ESPAÑOL)
Rodar en exteriores no es fácil. A los imprevistos típicos de cualquier rodaje se añaden los caprichos de la meteorología: lluvia, viento,.... Ruidos inesperados y, en nuestro caso, lluvia de huevos y alguna que otra mandarina.
¡Si, si! Habéis oído bien. Nadie del equipo técnico de rodaje y actores daba crédito a lo que allí estaba sucediendo aquella tarde. Alguien había decidido utilizarnos como diana ja, ja, ja. Una eventualidad digna de un monólogo del Club de la Comedia.
Rodar en exteriores es apasionante siempre y cuando el francotirador de huevos sea tan malo como incapaz, y no acabe acertándote en la cabeza.
El domingo 22 de enero ya habíamos tenido que suspender nuestra jornada por motivos de la lluvia y la ola de frío.
Eran las 18.30 horas del lunes 30 de enero. Durante el montaje del equipo de iluminación escuchamos el silbido de un artefacto que cruzaba sobre nuestras cabezas para acabar estrellándose estrepitosamente contra el suelo. ¡Un huevo!
¡Ostraaas! Alzamos la vista y no había gaviotas sobrevolando el callejón del Carrer del Cinema de Sant Boi aquella tarde. ¡Alucina vecina!
MI primer pensamiento fue: " Los vecinos nos están apoyando en todo. Las familias marroquíes nos han prestado sus cuerdas para tender la ropa de decorado. Todos nos preguntan entusiasmados por la fecha del estreno. Nos han permitido coger agua de sus casas,... ¿Entonces? ¿Qué está pasando?"
Al cabo de 5 minutos un nuevo artefacto ovoide alcanzaba violentamente el guión técnico de rodaje. ¡La cosa iba en serio! Era hora de utilizar contramedidas de prevención para así garantizar la seguridad del rodaje.
Automáticamente dispusimos a un paisano de Roland estratégicamente situado cumpliendo las funciones de vigía, a la vez que instalábamos una cámara espía con el fin de localizar al francotirador y así poder neutralizarlo.
Fue cuestión de diez minutos. El ratón había caído en la trampa. En su tercer intento fue localizado, increpado y por supuesto anulado. Sintiéndose descubierto actuó en consecuencia, bajó las persianas y se escondió como hacen los cobardes.
Nosotros ya lo hemos perdonado. Imaginamos que su actitud se debía a una mezcla de ingredientes entre los que seguramente se encontraban la ignorancia y la "mala leche del momento". Un mal día lo puede tener cualquiera y aquel no era precisamente uno afortunado para él.
El rodaje se vió retrasado en 45 minutos, pero cumplimos nuestra sesión tal y como la teníamos prevista en el planning.
Cuando llegue el día del estreno de la película, dedicado a los vecinos, será invitado como todos los demás y espero que entonces nos aclare confidencialmente cual fue el motivo que le arrastró a actuar de aquella manera.
Nuestra película habla de unión, amistad y solidaridad y se está elaborando en honor a esas tres premisas . Él como vecino del barrio también forma parte de este proyecto. Seguro que todo tiene un por qué y nos gustará escucharle.
(CATALÀ)
Un parell d'ous i una mandarina no anaven a arruïnar-nos el rodatge
Rodar en exteriors no és fàcil. Als imprevistos típics de qualsevol rodatge s'afegeixen els capritxos de la meteorologia: pluja, vent,.... Sorolls inesperats i, en el nostre cas, pluja d'ous i alguna mandarina.
Si, si! Heu sentit bé. Ningú de l'equip tècnic de rodatge i actors donava crèdit al que allí estava succeint aquella tarda. Algú havia decidit utilitzar-nos com a diana ja, ja, ja. Una eventualitat digna d'un monòleg del “Club de la Comèdia”.
Rodar en exteriors és apassionant sempre que “el francotirador” d'ous sigui tan dolent com a incapaç, i no acabi encertant-te en el cap.
El diumenge 22 de gener ja havíem hagut de suspendre la nostra jornada per motius de pluja i de fred.
Eren les 18.30 hores del dilluns 30 de gener. Durant el muntatge de l'equip d'il·luminació escoltem la xiulada d'un artefacte que creuava sobre els nostres caps per acabar estavellant-se estrepitosament contra el terra. Un ou!
Ostraaas! Alcem la vista i no hi havia gavines sobrevolant el carreró del Carrer del Cinema de Sant Boi aquella tarda. Alucina veïna!
El meu primer pensament va ser: " Els veïns ens estan recolzant en tot. Les famílies marroquines ens han prestat les seves cordes per estendre la roba del decorat. Tots ens pregunten entusiasmats per la data de l'estrena. Ens han permès agafar aigua de les seves llars,… Llavors? Què està passant?"
Al cap de 5 minuts un nou artefacte ovoide impactava violentament sobre el guió tècnic de rodatge. La cosa anava de debò! Era hora d'utilitzar contramesures de prevenció per així garantir la seguretat del rodatge.
Automàticament vam disposar a un paisà del Roland estratègicament situat complint les funcions de vigilant, alhora que instal·làvem una càmera espia amb la finalitat de localitzar al franctirador per així poder neutralitzar-lo.
Va ser qüestió de deu minuts. El ratolí havia caigut en el parany. En el seu tercer intent va ser localitzat, increpat i per descomptat anul·lat. Sentint-se descobert va actuar en conseqüència, va baixar les persianes i es va amagar com fan els covards.
Nosaltres ja ho hem perdonat. Imaginem que la seva actitud es devia a una mescla d'ingredients entre els quals segurament es trobaven la ignorància i la "mala llet del moment". Un mal dia ho pot tenir qualsevol i aquell no era precisament un d’afortunat per a ell.
El rodatge es va veure enrederit en 45 minuts, però finalment vam complir la nostra sessió tal com la teníem prevista en el planning.
Quan arribi el dia de l'estrena de la pel·lícula, ell serà convidat a l’igual que tota la resta de veïns i espero que llavors ens aclareixi confidencialment quin va ser el motiu que li va arrossegar a actuar d'aquella manera.
La nostra pel·lícula parla d'unió, amistat i solidaritat i s'està elaborant en honor a aquestes tres premisses . Ell com a veí del barri també forma part d'aquest projecte. Segur que tot té un per què i ens agradarà escoltar-li.
@miamigonaim
Fotografía: @JLopezCreator
Etiquetas:
barcelona,
bitacora,
carakter,
cine,
cortometraje,
exteriores,
fim,
inmigración,
mi amigo naim,
rodar,
sant boi,
social
Ubicación:
San Baudilio de Llobregat, Barcelona, España
miércoles, 25 de enero de 2017
Completing successfully the day 2 of outdoor shooting of "My friend Naim" / Culminando con éxito la jornada 2 de rodaje en exteriores de "Mi amigo Naim"
http://www.miamigonaim.blogspot.com
(ENGLISH)
Long and cold day of shooting, but very satisfied with the results. The film crew is syncing as a machine. Proud of all them.
And my fervent thanks to all the neighbors of the Casablanca district. My neighborhood. The one who has seen me born and grow. They are the best. They are helping us a lot !!!
In the photo with Roland Fosso, Jesús Puchol, Candela Moreno, Mónica Ballesteros, Alejandro López Giménez, Sandra Tapia, Akontraluz Photografia, Angel López Gallardo, Diego Dominguez, Sonia Giménez and a multitasking server in charge of lighting, production and direction of this Beautiful adventure.
By the way ... The word that you see stamped on the back wall, has a lot to do with what we all feel when each day ends: "I look forward to a new day of shooting" This hook I assure you. You have to try it;)
(ESPAÑOL)
Y después de un domingo pasado por agua que consiguió abortar nuestro rodaje, el martes 24 de Enero fue nuestro segundo gran día.
Larga y fría jornada de rodaje, pero muy satisfecho de los resultados. El equipo se está acoplando como una máquina. Orgulloso de todos ellos.
Y mi más sincero agradecimiento para todos los vecinos del barrio de Casablanca. Mi barrio. El que me ha visto nacer y crecer. Son los mejores. Nos están ayudando muchísimo !!!
En la foto con Roland Fosso, Jesús Puchol, Candela Moreno, Mónica Ballesteros, Alejandro López Giménez, Sandra Tapia, Akontraluz Photografia, Angel López Gallardo, Diego Dominguez, Sonia Giménez y un servidor multitarea al cargo de la iluminación, producción y dirección de esta bonita aventura.
Por cierto... La palabra que veis estampada en la pared del fondo, tiene mucho que ver con lo que sentimos todos cuando acaba cada jornada: "Ansia por que llegue un nuevo día de rodaje" Esto engancha os lo aseguro. Tenéis que probarlo ;)
(CATALÀ)
Culminant amb èxit la jornada 2 de rodatge en exteriors de "El meu amic Naim"
I després d'un diumenge passat per aigua que va aconseguir avortar el nostre rodatge, el dimarts 24 de Gener va ser el nostre segon gran dia.
Llarga i freda jornada de rodatge, però molt satisfet dels resultats. L'equip s'està acoblant com una màquina. Orgullós de tots ells.
I el meu més sincer agraïment per a tots els veïns del barri de Casablanca. El meu barri. El que m'ha vist néixer i créixer. Són els millors. Ens estan ajudant moltíssim !!!
A la foto amb Roland Fosso, Jesús Puchol, Candela Moreno, Mónica Ballesteros, Alejandro López Giménez, Sandra Tàpia, Akontraluz Photografia, Angel López Gallardo, Diego Dominguez, Sonia Giménez i un servidor multitarea al càrrec de la il·luminació, producció i direcció d'aquesta bonica aventura.
Per cert... La paraula que veieu estampada en la paret del fons, té molt a veure amb el que sentim tots quan acaba cada jornada: "Ànsia per que arribi un nou dia de rodatge" Això enganxa us ho asseguro. Heu de provar-ho ;)
@Mi Amigo Naim
(ENGLISH)
Long and cold day of shooting, but very satisfied with the results. The film crew is syncing as a machine. Proud of all them.
And my fervent thanks to all the neighbors of the Casablanca district. My neighborhood. The one who has seen me born and grow. They are the best. They are helping us a lot !!!
In the photo with Roland Fosso, Jesús Puchol, Candela Moreno, Mónica Ballesteros, Alejandro López Giménez, Sandra Tapia, Akontraluz Photografia, Angel López Gallardo, Diego Dominguez, Sonia Giménez and a multitasking server in charge of lighting, production and direction of this Beautiful adventure.
By the way ... The word that you see stamped on the back wall, has a lot to do with what we all feel when each day ends: "I look forward to a new day of shooting" This hook I assure you. You have to try it;)
(ESPAÑOL)
Y después de un domingo pasado por agua que consiguió abortar nuestro rodaje, el martes 24 de Enero fue nuestro segundo gran día.
Larga y fría jornada de rodaje, pero muy satisfecho de los resultados. El equipo se está acoplando como una máquina. Orgulloso de todos ellos.
Y mi más sincero agradecimiento para todos los vecinos del barrio de Casablanca. Mi barrio. El que me ha visto nacer y crecer. Son los mejores. Nos están ayudando muchísimo !!!
En la foto con Roland Fosso, Jesús Puchol, Candela Moreno, Mónica Ballesteros, Alejandro López Giménez, Sandra Tapia, Akontraluz Photografia, Angel López Gallardo, Diego Dominguez, Sonia Giménez y un servidor multitarea al cargo de la iluminación, producción y dirección de esta bonita aventura.
Por cierto... La palabra que veis estampada en la pared del fondo, tiene mucho que ver con lo que sentimos todos cuando acaba cada jornada: "Ansia por que llegue un nuevo día de rodaje" Esto engancha os lo aseguro. Tenéis que probarlo ;)
(CATALÀ)
Culminant amb èxit la jornada 2 de rodatge en exteriors de "El meu amic Naim"
I després d'un diumenge passat per aigua que va aconseguir avortar el nostre rodatge, el dimarts 24 de Gener va ser el nostre segon gran dia.
Llarga i freda jornada de rodatge, però molt satisfet dels resultats. L'equip s'està acoblant com una màquina. Orgullós de tots ells.
I el meu més sincer agraïment per a tots els veïns del barri de Casablanca. El meu barri. El que m'ha vist néixer i créixer. Són els millors. Ens estan ajudant moltíssim !!!
A la foto amb Roland Fosso, Jesús Puchol, Candela Moreno, Mónica Ballesteros, Alejandro López Giménez, Sandra Tàpia, Akontraluz Photografia, Angel López Gallardo, Diego Dominguez, Sonia Giménez i un servidor multitarea al càrrec de la il·luminació, producció i direcció d'aquesta bonica aventura.
Per cert... La paraula que veieu estampada en la paret del fons, té molt a veure amb el que sentim tots quan acaba cada jornada: "Ànsia per que arribi un nou dia de rodatge" Això enganxa us ho asseguro. Heu de provar-ho ;)
@Mi Amigo Naim
Etiquetas:
barcelona,
bitacora,
cannes,
cine,
corto,
cortometraje,
emigración,
festival,
film,
filmfestival,
inmigración,
mi amigo naim,
película,
rodaje,
sant boi,
spain
miércoles, 18 de enero de 2017
Decorating the outdoor set of filming n 2 / Decorando el set de rodaje Nº 2 de "Mi amigo Naim"
(ENGLISH)
We were looking for an special environment for the location of our outdoor set of filming nº 2. A space hidden and anchored in time. The main action was to develop in an intimate and somber location. A dark alley seemed to be the optimum space. Now all we had to do was find it.
After assess a few possibilities, we had found the right place. It was not easy, once again, but we found it. In addition, let's call it coincidence or caprice of destiny, the name of the alley referred a lot to the activity that we decided to develop in it ... "The cinema alley" of the Casablanca Quarter of Sant Boi would be our next stop.
Now we just needed to locate two style garbage bins. Ah! But can garbage containers be grade? Yes, of course.
They could not be just containers. They were to become the backdrop for a great story. So we got to work and Coressa was pointed to the adventure.
After a hard casting "plis and plas", two old green containers with wounds of a few wars, were the selected ones ...
Then they gone directly to makeup. For this porpose Javi was the best. A couple of meetings in a hallway and in the middle of the street, three sketches and "voilà". We already had them.
Javi @supe_one on instragram is a crack. It carries the graffiti in the blood and demonstrated to us with skill his great creative capacity.
We already had the set of shooting and the main scenery ready. Now all that was left was to look forward to a new day in which to hear those magic words .... Lights, camera and .... Act ... (so that)
(ESPAÑOL)
Estábamos buscando un entorno característico para la localización de nuestro set de rodaje de exteriores nº 2. Un espacio escondido y anclado en el tiempo. La acción principal había de desarrollarse en una localización íntima y sombría. Un callejón sin salida parecía ser el espacio óptimo. Ahora sólo había que encontrarlo.
Después de barajar unas pocas posibilidades, habíamos dado con el sitio idóneo. No fue fácil, una vez más, pero lo acabamos encontrando. Además, llamémosle coincidencia o capricho del destino, el nombre del pasaje refería mucho a la actividad que nos decidíamos a desarrollar en él... "El carrer del Cinema" del Barrio de Casablanca de Sant Boi sería nuestra próxima escala.
Ahora sólo faltaba localizar dos contenedores de basura con clase. ¡Ah! ¿Pero los contenedores de basura pueden tener clase? Pues claro que si.
No podían ser unos contenedores sin más. Se iban a convertir en el fondo de escenario de una gran historia. Así es que nos pusimos manos a la obra y Coressa se apuntó a la aventura.
Después de un duro cásting "plis y plas", dos viejos contenedores verdes con heridas de unas cuantas guerras, fueron los seleccionados...
Y de cabeza a maquillaje. Para ello Javi era el mejor. Un par de reuniones en un pasillo y en medio de la calle, tres bocetos y "voilà". Ya los teníamos.
Javi @supe_one en instragram es un crack. Lleva el graffiti en la sangre y nos demostró con destreza su gran capacidad creativa.
Ya teníamos el set de rodaje y el atrezzo principal listo. Ahora sólo quedaba esperar con ansia un nuevo día en el que escuchar esas palabras mágicas .... Luces, cámara y .... Acc... (pues eso)
(CATALÀ)
Decorant el set de rodatge Nº 2 de "El meu amic Naim"
Estàvem buscant un entorn característic per a la localització del nostre set de rodatge d'exteriors nº 2. Un espai amagat i ancorat en el temps. L'acció principal havia de desenvolupar-se en una localització íntima i ombrívola. Un carreró sense sortida semblava ser l'espai òptim. Ara només calia trobar-ho.
Després de valorar unes poques possibilitats, havíem donat amb el lloc idoni. No va ser fàcil una vegada més, però el vam acabar trobant. A més, dieu-li coincidència o capritx de l'atzar, el nom del passatge referia molt a l'activitat que ens decidíem a desenvolupar en ell... "El carrer del Cinema" del Barri de Casablanca de Sant Boi es dibuixaba com la nostra propera escala.
Ara només faltava localitzar dos contenidors d'escombraries amb classe. Ah! Però els contenidors d'escombraries poden tenir classe? Es clar que si! Tot és propossar-s'ho.
No podien ser uns contenidors sense més. S'anaven a convertir en el fons d'escenari d'una gran història. Així és que ens vam posar mans a l'obra i Coressa es va apuntar a l'aventura.
Després d'un dur cásting, "plis i plas", dos vells contenidors verds amb ferides d'unes quantes guerres, van ser els seleccionats...
I tot seguit els vam entrar a maquillatge. Per a això Javi va ser el millor. Un parell de reunions en un passadís a "La Gralla", tres esbossos i "voilà". Ja els teníem.
Javi @Supe_one en instragram és un crack. Porta el #grafiti en la sang i ens va demostrar amb destresa la seva gran capacitat creativa.
Ja teníem el set de rodatge i l'atrezzo principal enllestit. Ara només quedava esperar amb ànsia un nou dia on tornariem a escoltar aquestes paraules màgiques .... Llums, càmera i .... Acc... (doncs això)
Fotografía: @JLopezCreator
Graffiti: @supe_one
Etiquetas:
bitacora,
cine,
cortometraje,
festival,
graffitti,
inmigración,
mi amigo naim,
sant boi,
social
lunes, 16 de enero de 2017
And the filming began! / Y empezó el rodaje. Luces, sonido, cámara,… ACCIÓN
(ENGLISH)
It was 9 in the morning of any Sunday. Just on January 15, 2017. Some hours ago we wandered between spotlights and cameras. Transport, unloading, location, wiring, and a long etcetera that precedes the visible process of any shooting session.
Candela and Jesus Puchol gone to makeup, while in the set of filming carried out the latest tests of lighting and sound.
The moment of truth had come. All the work of months of preparation, training and adjustments could evolve into the future or fail on. Yes, it's easy to understand! In a shoot any insignificant detail: a misinterpretation, a mismatch of light or sound, a bad choice of photography may be enough to degenerate into a mediocre product.
As for me, as a director, I was very clear that this was not going to happen, and the rest of the crew thought the same.
At 23:30 we finished and successfully completed the first day of shooting of "My friend Naim". The smile on the tired faces of the actors and the production crew remained unmoved. We had overcome successfully the first stage and opened a new future for all of us.
What I was not so clear was if I was directing Alba in "My friend Naim" or "The girl of the Exorcist 3" in a subtitled version (just kidding !!). Candela was having a great time, look, look ... ;)
(ESPAÑOL)
Eran las 9 de la mañana de un domingo cualquiera. Concrétamente el 15 de Enero de 2017. Algunos hacía ya unas horas que deambulábamos entre focos y cámaras. Transporte, descarga, ubicación, cableado, y un largo etcétera que antecede al proceso visible de cualquier rodaje.
Candela y Jesús Puchol entraban en maquillaje, mientras en el set de rodaje se efectuaban las últimas pruebas de iluminación y sonido.
Había llegado el momento de la verdad. Todo el trabajo de meses de preparación, entreno y ajustes podía evolucionar hacia el futuro o dar al traste. ¡Si, es así de sencillo! En un rodaje cualquier detallito insignificante: una mala interpretación, un desajuste de luz o sonido, una mala elección de fotografía puede ser suficiente para degenerar de un producto mediocre.
Por mi parte, como director, tenía muy claro que esto no iba a suceder, y el resto del equipo estaba conmigo.
Llegadas las 23,30 horas dábamos por finalizada y con éxito la primera de las jornadas de rodaje de “Mi amigo Naim”. La sonrisa, sobre las caras de cansancio de los actores y del equipo de producción continuaba inamovible. Habíamos superado con éxito la primera etapa y se abría un nuevo futuro para todos nosotros.
Lo que no tenía tan claro es si estaba dirigiendo a Alba en Mi amigo Naim o a la niña del exorcista 3 en versión subtitulada (es broma!!). Candela se lo estaba pasando en grande, mirad, mirad …. ;)
fotografía: Cámara Sandra Tapia Photographer
It was 9 in the morning of any Sunday. Just on January 15, 2017. Some hours ago we wandered between spotlights and cameras. Transport, unloading, location, wiring, and a long etcetera that precedes the visible process of any shooting session.
Candela and Jesus Puchol gone to makeup, while in the set of filming carried out the latest tests of lighting and sound.
The moment of truth had come. All the work of months of preparation, training and adjustments could evolve into the future or fail on. Yes, it's easy to understand! In a shoot any insignificant detail: a misinterpretation, a mismatch of light or sound, a bad choice of photography may be enough to degenerate into a mediocre product.
As for me, as a director, I was very clear that this was not going to happen, and the rest of the crew thought the same.
At 23:30 we finished and successfully completed the first day of shooting of "My friend Naim". The smile on the tired faces of the actors and the production crew remained unmoved. We had overcome successfully the first stage and opened a new future for all of us.
What I was not so clear was if I was directing Alba in "My friend Naim" or "The girl of the Exorcist 3" in a subtitled version (just kidding !!). Candela was having a great time, look, look ... ;)
(ESPAÑOL)
Eran las 9 de la mañana de un domingo cualquiera. Concrétamente el 15 de Enero de 2017. Algunos hacía ya unas horas que deambulábamos entre focos y cámaras. Transporte, descarga, ubicación, cableado, y un largo etcétera que antecede al proceso visible de cualquier rodaje.
Candela y Jesús Puchol entraban en maquillaje, mientras en el set de rodaje se efectuaban las últimas pruebas de iluminación y sonido.
Había llegado el momento de la verdad. Todo el trabajo de meses de preparación, entreno y ajustes podía evolucionar hacia el futuro o dar al traste. ¡Si, es así de sencillo! En un rodaje cualquier detallito insignificante: una mala interpretación, un desajuste de luz o sonido, una mala elección de fotografía puede ser suficiente para degenerar de un producto mediocre.
Por mi parte, como director, tenía muy claro que esto no iba a suceder, y el resto del equipo estaba conmigo.
Llegadas las 23,30 horas dábamos por finalizada y con éxito la primera de las jornadas de rodaje de “Mi amigo Naim”. La sonrisa, sobre las caras de cansancio de los actores y del equipo de producción continuaba inamovible. Habíamos superado con éxito la primera etapa y se abría un nuevo futuro para todos nosotros.
Lo que no tenía tan claro es si estaba dirigiendo a Alba en Mi amigo Naim o a la niña del exorcista 3 en versión subtitulada (es broma!!). Candela se lo estaba pasando en grande, mirad, mirad …. ;)
fotografía: Cámara Sandra Tapia Photographer
Dirección de fotografía: JLopezCreator
Producción: @RevistaCarakter
Realización: www.puntoaparte.org
Etiquetas:
barcelona,
bitacora,
cannes,
cine,
cortometraje social,
film,
inmigración,
mi amigo naim,
my friend naim,
sant boi,
shooting,
shortfilm
Suscribirse a:
Entradas (Atom)






